/ by /   دسته‌بندی نشده / 0 نظرات

بیماری تب دره ریفت در حیوانات

بیماری تب دره ریفت در حیوانات

بیماری ای به نام تب دره ریفت با نام دیگر آنزئوتیک، بیماری تب دار، جدی و حاد ویروسی مشترک بین انسان و دام است که یکی از علت های بسیار مهم در سقط جنین گوسفند، بز و گاو می باشد.
ویروسی که عامل این بیماری است عضوی از خانوده بونیاویریده و از جنس فلبو ویروس ها است که معمولا با نیش حشراتی همچون پشه به دام زنده منتقل می شود.
منبع ویروس در مهره داران مشخص نیست، اما به نظر می رسد نشخوار کنندگان اهلی و وحشی منبع آن باشند.
همین ‌طور، نتقل شدن این ویروس این از طریق پشه های آئدس که در آب های راکد وجود دارند نیز انجام می گیرد.
الگوی وقوع این بیماری به صورت همه گیرو همراه با علائم بالینی است ویک دوره ی خاموشی بین تمامی همه گیری ها اتفاق می افتد.
معمولا هنگام خرید دام زنده ، علائم بالینی این بیماری مشخص نیست؛ بنابر این خرید از مکان مناسب و قابل اعتماد، الزامی است.


علائم این بیماری در حیوانات آبستن، سقط و در غیر آبستن ها به صورت علائم خفیف بالینی مشاهده می شود.
نشانه‌های غالب بالینی، مرده زایی یا زایش گوساله همراه با نقص مادرزادی است که متاسفانه دیده شده برخی افراد با آگاهی از وجود این بیماری، قیمت دام زنده را پایین آورده و آن را می فروشند.
بیشترین نقص مادرزادی که مشاهده می شود، آرتروگریپوزیس، پروآنسفالی، میکروسفالی (کوچک شدن مغز)، عدم تشکیل نخاع یا هیپوپلازی نخاع و سایر نواقص سیستم عصبی مرکزی است.
دامداران و اشخاصی که بدون استفاده از وسایل حفاظتی ذبح حیوانات می کنند (بخصوص هنگام مراسمات قربانی)، کارکنان کشتارگاه ها، قصاب ها، چوپانان، اشخاصی که بدون استفاده از پشه بند یا موارد دور کننده حشره، شب ها در مناطق آلوده استراحت می کنند بیشتر در معرض خطر بیماری هستند.
عدم تماس مستقیم با خون و بافت دام های ذبح شده و بکار بردن ماسک، عینک، دستکش، روپوش، کلاه، پیش‌بند پلاستیکی بلند و چکمه در هنگام ذبح از روش های پیشگیری این بیماری است.

این مطلب را به اشتراک بگذارید.


پیام بگذارید ...